Ένα βιβλίο που απόλαυσα όσο λίγα, διαβάζοντας το σε μικρές δόσεις όπως αρμόζει σε τέτοιου είδους βιβλία που είναι τροφή για σκέψη και αναθεώρηση! Υπογράφει ο μοναδικός Ρίτσαρντ Φλάναγκαν και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Μέσα από την ιστορία της Άννας αναδύονται όλοι σχεδόν οι προβληματισμοί που απασχολούν το σύγχρονο άνθρωπο και σχετίζονται με τις διαπροσωπικές σχέσεις, την καταστροφή της φύσης, το άγχος, τις «άχρηστες» ανάγκες που έχουμε δημιουργήσει και γενικότερα τους εαυτούς μας που έχουμε χάσει. Όλα δοσμένα με έξυπνους παραλληλισμούς και συμβολισμούς και ένα υπέροχο κείμενο που νιώθω πως ότι και να πω θα το αδικήσω.

Η ηλικιωμένη μητέρα της Άννας έχει ανίατα προβλήματα υγείας εξαιτίας των οποίων υποφέρει. Η Άννα και τα αδέλφια της αδυνατούν να το δεχθούν και να αφήσουν τη φύση να κάνει τη δουλειά της. Την υποβάλλουν, με κάθε μέσο και παρά την αντίθετη γνώμη των γιατρών, σε ολοένα και περισσότερες επώδυνες θεραπείες, χωρίς νόημα για την ηλικία της. Θεραπείες που λύνουν ένα πρόβλημα και δημιουργούν ένα άλλο, χειρότερο. Καταλήγει να φυτοζωεί σε ένα κρεβάτι νοσοκομείου με μηχανική υποστήριξη, άπειρα φάρμακα και σχεδόν καμία επικοινωνία με το περιβάλλον, παρακαλώντας τους να την αφήσουν να φύγει για να μην πονάει, για να σταματήσουν τα οράματα της.

Παράλληλα με την αφήγηση της ιστορίας εναλλάσσονται εικόνες υπαρκτών φυσικών καταστροφών. Ένιωσα ότι το σώμα αυτής της γυναίκας θα μπορούσε να είναι ο κόσμος μας, το φυσικό περιβάλλον που έχουμε εξαθλιώσει με τον ίδιο ακριβώς τρόπο.

Από την άλλη, η Άννα όντας μπερδεμένη μπροστά στο δίλημμα που αφορά τη μητέρας της, κάνει μια ανασκόπηση της ζωής της, συνειδητοποιώντας πόσο έχασε τον εαυτό της. Ο συμβολισμός εδώ δίνεται με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Η Άννα παρατηρεί μέλη του σώματος της ένα-ένα να εξαφανίζονται, κάτι που μόνο αυτή βλέπει…

«Κανείς δεν πρόσεξε κάτι. Κανείς δεν σήκωσε το βλέμμα. Όλοι κοίταζαν το κινητό τους λες και χάθηκε ξαφνικά το σήμα και περίμεναν απλώς να βρεθούν κάτω από την κατάλληλη τρύπα στον ουρανό απ’ όπου θα μπορούσαν να έχουν μία έστω μπάρα για να’ ναι πάλι όλα καλά και ωραία..»

Το τέλος της ιστορίας είναι συγκλονιστικό, αναπάντεχο και απρόσμενα λυτρωτικό.

Η γραφή του Φλάναγκαν είναι ιδιαίτερα έξυπνη και ταυτόχρονα τρυφερή αλλά και σκωπτική. Θίγει πολλά κοινωνικά ζητήματα, παρουσιάζοντας τα μέσα από τις ανθρώπινες αδυναμίες αλλά και ανάγκες. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην αναγνωρίσετε τον εαυτό σας σε κάποια από τις περιγραφές του. Θα σκεφτείτε, θα αμφισβητήσετε και ίσως αναθεωρήσετε αρκετά σημεία που αφορούν τη ζωή σας.

Πρόκειται για ένα βιβλίο που δεν το διαβάζεις για την πλοκή του αλλά για όλα αυτά που έχει να σου δώσει..και πιστέψτε με είναι πολλά!

Καλή Ανάγνωση!

Εκδόσεις Ψυχογιός

Συγγραφέας Ρίτσαρντ Φλάναγκαν